تبلیغات
آنا یوردوم خمس - مطالب آداب و رسوم
 
 
پیغام مدیر :
با سلام خدمت شما بازدیدكننده گرامی ، خوش آمدید به سایت من . لطفا برای هرچه بهتر شدن مطالب این وب سایت ، ما را از نظرات و پیشنهادات خود آگاه سازید و ما را در بهتر شدن كیفیت مطالب یاری کنید.
 
 
آئین«طشت گذاری»
نوشته شده در پنجشنبه 15 مهر 1395
ساعت : 02:11 ق.ظ
نویسنده : رضا کریم زاده
یکی از آئین های سنتی عزاداری ماه محرم ،  مراسم سنتی طشت گذاری است در این آیین،«طشت» نماد مشک سقای کربلا و آب نماد رود فرات است که به روی حسین و یارانش بسته شد. همچنین طشت و آب داخل آن که مردم طشت را زیارت و از آب آن می‌نوشند، در حقیقت نوعی بیعت مجدد سالانه با سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) به‌شمار می‌رود.
درباره فلسفه مراسم طشت‌گذاری چنین می‌گویند: روزی‌که«حر بن ریاحی» با دو هزار نفر از سپاهیان خویش راه را بر امام حسین(ع) بست و به امام گفت که باید با یزید بیعت کند و امام امتناع کرد. حضرت امام حسین(ع) وقتی خستگی و تشنگی را در چهره سپاهیان حر(ره) مشاهده کرد، دستور دادند که آن‌ها را سیراب کنند. حتی دستور دادند به چهارپایان سپاه حر نیز آب دهند
هدف طشت‌گذاری این است که جوانمردی‌ها و فداکاری‌های حضرت ابوالفضل(ع) را نشان دهد که همواره خود را به آب و آتش می‌زد تا با جرعه‌ای آب، گلوی خشکیده کودکان خیمه‌های امام حسین(ع) را تر کند. همان‌گونه اشاره نمودیم یکی از اهداف دیگر این آئین، در حقیقت نوعی بیعت مجدد سالانه با سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) به‌شمار می‌رود.

































:: مرتبط با: گالری تصاویر , خبر های روستا , محرم روستای خمس , آداب و رسوم ,
 



مراسم آئینی، سنتی قارقارا در روستای خمس
نوشته شده در سه شنبه 13 مهر 1395
ساعت : 08:30 ب.ظ
نویسنده : رضا کریم زاده
 طبق یک آیین مذهبی قدیمی در منطقه خلخال، مراسم قارقارا در خلخال و تعدادی از روستاهای این شهرستان برگزار میشود.
طی این آیین،
درخت قارقارا  (یک درخت چنار) که قبلا توسط شخصی به مسجد نذر شده است  از یکی از باغات اطراف روستا  با حضور اهالی اقدام به بریدن آن به شکل دسته جمعی کرده و طبق آداب خاصی بر روی دوش جوانان و پیران روستا، به محلی در کنار مساجد حمل میشود و بعد از بستن پارچه و پرچمهای سیاه، در آن محل بر افراشته میشودو عزاداران از بدو بریدن تا زمان برافراشت قارقارا در کنار مساجد نذر و نیاز خود از حضرت حق درخواست می کنند.
در واقع طی این آیین و از روز برگزاری مراسم قارقارا، پرچم و بیرق عزای سرور و سالار شهیدان برافراشته میشود و اهالی منطقه از این روز در واقع اقامه عزا میکنند





























:: مرتبط با: گالری تصاویر , خبر های روستا , محرم روستای خمس , آداب و رسوم ,
 



ساعت : 09:44 ب.ظ
نویسنده : رضا کریم زاده


ای عزادار حسین قاره جلالوندی سنون *** تعزیه ساخلاماقون عین کمالوندی سنون
نینوسن سینه مدالین مگرای سینه وران ***  قلبون اوسته الون ردی مدالون دی سنون
همزمان با فرا رسیدن ایام ماه محرم الحرام و سوگواری سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین جوانان و اهالی عاشورایی روستا ی خمس  با سیاه پوش کردن مسجدجامع روستا و آماده سازی آن برای اجتماع دستجات عزاداری به استقبال ماه محرم رفتند.
ماه محرم ماه حزن و اندوه اهل بیت و امام عصر(عج) و برای شیعیان و پیروان مکتب اهل بیت ماه بسیار غم باری است، ماه احیای دین خدا و ماه رهایی از ظلم و انحراف و بدعت و خروش بر پیرایه‌هایی بوده که به اسلام بسته شده است. ‎این روزها در جای جای کشور حال و هوای متفاوتی حاکم است و اهالی روستا نیز با مراسم خاص خود به استقبال این ماه عزیز می‌روند.

 مراسم ماه محرم و واقعه عاشورا و شیوه عزاداری اقوام مختلف در این ایام در کنار جنبه‌های مذهبی دارای ارزش‌های آیینی و ملی نیز می باشد.



:: مرتبط با: گالری تصاویر , خبر های روستا , محرم روستای خمس , پایگاه بسیج شهید کریمیان خمس , آداب و رسوم ,
 



تمیز سازی و لایروبی نهرهای مزارع روستا (آرخ چخاتماخ )
نوشته شده در سه شنبه 14 اردیبهشت 1395
ساعت : 07:40 ق.ظ
نویسنده : رضا کریم زاده
گزارش تصویری / تمیز سازی و لایروبی نهرهای مزارع  روستا (آرخ چخاتماخ )

گزارش : آقای علی نوری (آیدین گلئجک )
عکاس : آقای مهدی قربانی زاده
  گلهای سفید نوید بخش بهار همه مراتع را پوشانده وبرف دامن سپید وپر برکتش را برچیده ودر بالای کوه ها با تلئلو خورشید گرم بهاری ذره ذره آب میشود و وجودش را مهربانانه نثار کوه ها ودره ها میکند وجویبارهای کوچک وبزرگ در دره ها جاری میشود فصل کار وتلاش روستاست،  کشاورزان شروع به جمع کردن سنگ ریزه های مزارع و لایروبی نهرهای مزارع میکنند در این زمان از فصل در قهوه خانه ای دور هم جمع شده وفردی را به عنوان میراب (تقسیم کننده آب ) انتخاب میکنند،  میراب هر منطقه  که وظیفه اش  تقسیم آب مزارع و یونجه زارهاست طی اعلانی از بلندگوی مسجد از اهالی منطقه دعوت به همکاری ومشارکت میکند
(اهالی محترم توجه ایلیون صاباح کامان آینون آرخن چخاردلار،  گلون آرخا آلله کومیوز اولسون ) یکی دو بار این صدا در سکوت فرح بخش روستا طنین انداز میشود،  فردای آن روز اهالی منطقه مذکور به ندای میراب لبیک گفته وبرای لایروبی نهرهای مزارع خود بسیج میشوند،  پیر وجوان کلنگ و بیل بدست راهی سر چشمه آب میشوند و با ذکر صلوات و شادمانی وسرور و شکرنعمتهای خدا شروع به لایروبی وکندن مسیر نهرها میکنند،  همه ساله مردم روستا بدون چشم داشتی به لایروبی نهرها (آرخ چخاتماخ ) میروند وهر کس تا سر زمین خود با دیگران همکاری می کند،  پس از به اتمام رسیدن لایروبی نهرها میراب شروع به تقسیم آب از سرچشمه به مزارع می کند  و بنا به عادت دیرینه ساعت آبیاری زمین  را بروی کاغذی نوشته وبه صاحبین مزارع میدهد،  
(سلام مشهدی اکبر صاباح ساعات اوچدن دوگوزا سو نوباسی سنوندی گئدیپ یونجالغی سوآرارسان ) در حین مدت زمانی که آب برای مزرعه تعیین میشود کسی حق استفاده از آب را ندارد اما اگر زمین بعدی در مجاوت آن زمین باشد میتواند از مازاد آب که از زمین خارج میشود (بنو سویی ) زمینش را آبیاری کند که البته در اولین روز آبیاری این امر امکان پذیر نمی باشد چرا که زمین تشنه است و آبی از آن خارج نمی شود واصطلاحأ ( خکو دان چخمیپ )  
تماشای زنان روستا که برای همسران وفرزندان خود که بر سر آبیاری هستند غذا  ویا چای میبرند یکی از جلوه های زیبای زندگی روستایی است،  
روستا با تمام سختی های معیشتی که دارد همیشه خاطره انگیزه بوده وهست ...
و آرزوی دیرین همه آنهایی است که برای ادامه زندگی مجبور به مهاجرت از آنجا شده اند ...
وبه هر بهانه که شده سالی چند بار به زادگاهشان برمیگردنند وخاطرات کودکی وجوانی خود را زنده میکنند ...
وچه زیبا گفت سهراب :
آب را گل نکنیم
شاید این آب روان میرود پای سپیداری تا فروشوید اندوه دلی
در فرودست انگار کفتری میخورد آب
یا که در بیشه دور سره ای پر میشوید
دست درویشی شاید نان خشکیده فرو برده در آب ...
چه گوارا این آب
چه زلال این رود
مردم بالا دست چه صفایی دارند
من ندیدم دهشان
چشمه هاشان جوشان
گاو هاشان شیرافشان باد
بی گمان مهتاب آنجا،  می کند روشن پهنای کلام
در ده بالا دست چینه ها کوتاه است مردمش می دانند که شقایق چه گلی ایست
گل نکردنندش  ما نیز ...
                    آب را گل نکنیم











این فرهنگ دوستی و مودت در روستا موازی با شعار سال مقام معظم رهبری و مصداق  همدلی و همزبانی میباشد  .

:: مرتبط با: گالری تصاویر , خبر های روستا , طبیعت بهاری , آداب و رسوم ,
 



پیدایش بایرام (عید) و یئدی سین (هفت تا)
نوشته شده در شنبه 29 اسفند 1394
ساعت : 03:11 ب.ظ
نویسنده : رضا کریم زاده
****   بایرام (عید)  و یئدی سین (هفت تا)   ****


بایرام (عید)
بایرام در زبان ترکی از ریشة «بایراماق» یعنی جشن گرفتن است. افراد هر ملتی متناسب با محیط جغرافیایی و ساختار باورهای خود، روزهایی را به عنوان عید جشن می گیرند. اگرچه «بایرام» در معنای کلی به معنای «جشن» است ولی چون مهمترین جشن در میان ترکان، جشن روز آغاز بهار است، از آن به عنوان «بایرام» در معنای کلی نام برده می شود. آنچه که روشن است جشن آغاز بهار تماماً با آیینهای کشاورزی ارتباط داشته است و
یئدی سین (هفت تا) نیز برگرفته از این رابطه میباشد.
یئدی سین (هفت تا)
 در اساطیرترکان آمده است که پسر اوغوز در یک سال از زمستان سختی رهایی می یابد و برکت های بسیاری به وی روی می آورد و پس ازآن ترکان به شکرانه ی این برکت ها هرساله 7تا از برکتها یا نماد آنها را در سفره ای گذاشته و جشن می گرفتند که" یئدی سین" یا " یتّی سین " در ترکی یعنی "هفت تا از" برکتها می باشد و در واقع چیزی (که باحرف "س" شروع شود) به نام هفت سین نداریم. برای مثال ماهی سین نداشته ولی نماد برکت آب و دریا است و قرآن و آینه نماد برکت آسمان هستند و درسفره هفت سین قرارداده می شوند. سفره یئدی سین در زمان های قدیم، در میان ترکان رسم بوده است که هفت عدد از برکت های جهان آفرینش را جمع می کردند تا هم فرصتی باشد که از آفریدگار جهان تشکری به عمل آید و هم آنها را (به نمایندگی از تمام نعمت هایی که "تانری" (خدا) به مردم بخشیده است) با خود از سال قبل به سال جدید منتقل کنند. عدد هفت هم در این میان نشانه ی کثرت بوده است. حال، چون هفت برکت را با خود می بردند آنها را درون سفره ای می گذاشتند و آن را « برکتلردن یئددی سین قویماق ) » گذاشتن هفت تا از برکت ها) می نامیدند. آنها عبارت بودند از:
 1 - یئر برکتی (برکت زمین): قوورغا (گندم یا عدس یا سمنو) گندم رمز و نماد برکت زندگی است و در واقع گندم که ماده اصلی نان می باشد. درزندگی انسان نقش اساسی را ایفا نموده و به همراه سو (آب) دوعنصر اصلی و اساسی حیات انسانی را تشکیل می دهند. سمنو سمبل قدرت و شجاعت است. سمنو، نماد زایش و بارورى گیاهان و نماد خیر و برکت و شیرینی است. هرچندامروزه بعنوان حلوای خوشمزه و خوردنی بشمار می رود، ولی دراصل این کلمه به ماده اولیه آن جوانه سبز و تازه رسیده گندم اطلاق می شده است.
 2 - آغاج برکتی (برکت درخت): آلما یا اییده (سیب یا سنجد) سیب میوه ی سلامتی است و نماد و نشانه عشق ، مهرورزی ، دلدادگی و زایندگی است. درگذشته سیب را درخم هاى ویژه اى نگهدارى مى كردند و قبل از نوروز به همدیگر هدیه مى دادند. سنجد، سمبل و نماد عشق و دلباختگى است و از مقدمات اصلى تولد و زایندگى می باشد. عده اى عقیده دارند كه بوى برگ و شكوفه درخت سنجد محرك عشق است! وقتی میوه آن بارور می شود و عطر آن در فضا می پیچد تحریک کننده قوای احساسی انسان است.
 3 - گؤی برکتی (برکت آسمان): قورآن یا آینا (قرآن یا آینه) قرآن، نماد دین باوری و خداجویی است. آینه نمادی ازخلقت و صداقت و یکرنگی و به خویشتن نگریستن و به درون نظاره کردن است. . شمع ، نماد نور و روشنایی و دانایی است.
 4 - گؤیرمک برکتی (برکت سرسبزی و رشد): گؤیرمک (سبزی) سبزی نماد طراوت، خرمی ، سرسبزی ، نو زیستی ، نوزایی ، باروری ، سادگی و ایثار، خیر و برکت و تجدیدحیات و نشانۀ شادابى زندگى بشر و نشانگر پیوند او با طبیعت است.
 5 - آل – وئر برکتی (برکت خرید و فروش): سیککه (سکه) سکه، نشان ثروت و دارندگى است. سکه به نیت بركت و درآمد زیاد و بی نیازی و توفیق خدمت و هر آنچه به پیشرفت تمدن كمك كند می باشد.
 6 - حیئوان برکتی (برکت حیوان): یومورتا (تخم مرغ) تخم مرغ ، نماد آفرینش و زایش است. تخم مرغ رنگ شده نشان از باروری دارد.
 7 - سو برکتی (برکت آب): سو و بالیق (آب و ماهی) سو(آب)، مایع حیاتی و نشانه بی رنگی است. بعنوان رمز و بقای زندگی و روشنى دل انسانها بشمار می رود و زندگی انسان بدون وجود آن امکان پذیر نیست . ماهی نشان و نماد تازگى ، شادابى و تکاپو و سرزندگی، حرکت و پویایی است. انتخاب ماهی قرمز هم درتفکر اسطوره ای ترکان، معنای مبارکی (قوتلولوق) نیز داشته است.

منابع بیشتر برای مطالعه : مجله ی دیلماج ، فرهنگ سنکلاخ

منبع : باور های ترکان (www.cloob.com)


:: مرتبط با: آداب و رسوم ,
 



مراسم سوآتاما (مراسم نو اوستو)
نوشته شده در پنجشنبه 27 اسفند 1394
ساعت : 10:13 ق.ظ
نویسنده : رضا کریم زاده
صبح روزآخرین چهارشنبه سال در شهرخلخال با اجرای یک سنت دیرینه توسط شهروندان دراین شهرآغازمی شود.

اهالی خلخال درحالی که شب گذشته شب بی حادثه ای را پشت سرگذاشته اند صبح زود با آرامش خاطروبا طلوع افتاب با پوشیدن لباس نو ، خود را به کنارچشمه ها وروان آب های داخل وحاشیه شهررسانده وبا شستن دست وصورت خود ازروی آب می پرند.

اعتقاد مردم بر این است که با این کار هرگونه ناپاکی جسم وروح بوسیله جریان آب پاک می شود .

دراین آیین برخی ازبانوان باریختن آب پاک با استفاده از جام های مخصوص برروی سردختران دم بخت برای این افراد تشکیل زندگی درسال جدید را آرزو می کنند .

همچنین بانوان با جارو ویا قیچی کردن آب چشمه ها مراسم سنتی به یادگارمانده ازپیشینیان خودرا به جای می آورند.

اهالی خلخال معتقدند اجرای این سنت روح را پرطراوت کرده وآنها را برای آغاز سالی پرخیروبرکت وسرشاراز نعمت آماده می کند .

گزارش: بهرام نقی زاده


منبع : وبسایت خلخالیم



:: مرتبط با: آداب و رسوم ,
 



 

 


 
برچسب ها
نویسندگان
آرشیو مطالب
نظر سنجی
نظرتون در مورد عملکرد وبلاگ و مطالب آن چیست ؟




امكانات جانبی
مترجم سایت